जीवसमास

'समास' म्हणजे संक्षेपाने एकत्रीकरण - ज्याद्वारे विश्वातील अनंतानंत संसारी जीवांचा इंद्रिय-संख्या व पर्याप्ति (शारीरिक-मानसिक विकासाची पूर्णता) यांच्या आधारे संक्षिप्त वर्गीकरणात समावेश केला जातो, त्याला जीवसमास म्हणतात.
जीवसमासाचे मुख्य प्रकार आणि वर्गीकरण
जीवसमासाचे अभ्यासाच्या दृष्टिकोनातून ३ मुख्य स्तर मानले जातात: १४ भेद, १९ भेद आणि ५७ भेद.
      तत्थ य जीवसमासा चउद्दसा एगमेगमेक्केसु।
      हुंति समासा बहुगा संखेज्जा संखेज्ज अणंता॥ गोम्मटसार - जीवकांड गाथा ७२

अर्थ: जीवांचे मुख्य १४ समास आहेत, परंतु सूक्ष्म दृष्टीने ते संख्यात, असंख्यात आणि अनंतानंत होतात.

पर्याप्ती आणि अपर्याप्ती भेद
प्रत्येक जीवसमासामध्ये पर्याप्त आणि अपूर्ण/अपर्याप्त हे दोन पैलू अत्यंत महत्त्वाचे असतात:

  • पर्याप्त: ज्या जीवाने जन्मानंतर स्वतःचे शरीर, इंद्रिये, श्वास इत्यादी पूर्ण बनवण्याची क्षमता पूर्ण केली आहे.
अपर्याप्त:
  • निवृत्त्यपर्याप्त: जो जीव पर्याप्ती पूर्ण करण्याच्या प्रक्रियेत आहे (अजून पूर्ण झालेली नाही).
  • लब्ध्यपर्याप्त: जो जीव जन्मानंतर एक श्वासोच्छवासाच्या १८ व्या भागातच पर्याप्ती पूर्ण न करता मरण पावतो.

अ) १४ जीवसमास: हे १४ भेद सर्व सामान्य आगम अभ्यासात मुख्य मानले जातात:

  • एकेंद्रिय: स्पर्श इंद्रिय असणारे. प्रत्येकाचे पर्याप्त आणि अपर्याप्त प्रकार 
  • द्विंद्रिय: स्पर्श + रस असणारे. प्रत्येकाचे पर्याप्त आणि अपर्याप्त प्रकार 
  • त्रिंद्रिय:  स्पर्श + रस + गंध असणारे. प्रत्येकाचे पर्याप्त आणि अपर्याप्त प्रकार 
  • चतुरिंद्रिय: स्पर्श + रस + गंध + चक्षू असणारे. प्रत्येकाचे पर्याप्त आणि अपर्याप्त प्रकार 
  • असंज्ञी पंचेंद्रिय: मन नसलेले पंचेंद्रिय असणारे. प्रत्येकाचे पर्याप्त आणि अपर्याप्त प्रकार 
  • संज्ञी पंचेंद्रिय: मन असलेले पंचेंद्रिय असणारे. प्रत्येकाचे पर्याप्त आणि अपर्याप्त प्रकार 
  • पंचस्थावर/सूक्ष्म एकेंद्रिय:  पर्याप्त आणि अपर्याप्त प्रकार 

व्यवहार नियमाने ६ मुख्य जाती × २ (पर्याप्त/अतिरिक्त) = १२ + २ सूक्ष्म भेद = १४ जीवसमास मानले जातात.

ब) १९ जीवसमास (मध्यम वर्गीकरण)
यात एकेंद्रिय जीवांचे त्यांच्या गुणधर्मांनुसार अधिक सूक्ष्म स्पष्टीकरण दिले जाते:

एकेंद्रिय जीव (१४ भेद): एकेंद्रिय जीवांचे त्यांच्या कायेनुसार (शरीर प्रकारानुसार) ७ मुख्य प्रकार होतात आणि या प्रत्येकाचे पर्याप्त आणि अपर्याप्त असे २-२ भेद होतात 
बादर एकेंद्रिय जीव (12): ज्यांचे शरीर इतरांना अडथळा बनू शकते किंवा दुसऱ्या वस्तूंचा त्यांना अडथळा होतो (उदा. पाणी, अग्नी, झाड). हे आपल्याला डोळ्यांनी दिसू शकतात किंवा जाणवू शकतात.
  • बादर पृथ्वीकायिक (पर्याप्त व अपर्याप्त) - २
  • बादर जलकायिक (पर्याप्त व अपर्याप्त) - २
  • बादर अग्निकायिक (पर्याप्त व अपर्याप्त) - २
  • बादर वायुकायिक (पर्याप्त व अपर्याप्त) - २
  • प्रत्येक वनस्पतीकायिक (पर्याप्त व अपर्याप्त) - २
  • साधारण वनस्पतीकायिक / निगोद (पर्याप्त व अपर्याप्त) - २
सूक्ष्म एकेंद्रिय (पाचही कायिक एकत्र - पर्याप्त व अपर्याप्त) - २ (ज्यांचे शरीर इतके अतिसूक्ष्म असते की ते कोणत्याही पदार्थाला आरपार भेदून जाऊ शकतात. त्यांना दगड, भिंत किंवा अग्नीचा कोणताही अडथळा होत नाही आणि ते संपूर्ण विश्वात (लोकाकाशात) सर्वत्र पसरलेले असतात.)

प्रत्येक वनस्पतीकायिक आणि साधारण वनस्पतीकायिक या दोघांमधील मुख्य फरक खालीलप्रमाणे आहे:

वैशिष्ट्य / मुद्दाप्रत्येक वनस्पतीकायिक (प्रत्येक वनस्पती)साधारण वनस्पतीकायिक (कंदमूळ / निगोद)
शरीर आणि आत्मा संबंधएक शरीर - एक आत्मा: एका वनस्पती शरीराचा स्वामी एकच जीव (आत्मा) असतो.एक शरीर - अनंतत्मे: एकाच शरीराचे (स्कंधाचे) स्वामी अनंत जीव असतात.
आहार आणि श्वासोच्छवासयात प्रत्येक जीवाचा आहार, श्वासोच्छवास, आणि आयुष्य स्वतंत्र असते.यात अनंत जीवांचा आहार, श्वासोच्छवास, जन्म आणि मृत्यू एकत्र (साधारण) होतो.
उत्पत्तीचे ठिकाणझाडांची फळे, फुले, पाने, खोड, बी इत्यादी.जमिनीखाली उगवणारे कंदमूळ (बटाटा, कांदा, अद्रक, गाजर, रताळे) आणि निगोदिया जीव.
छेदल्यास (कापल्यास) ओळखही वनस्पती कापल्यास किंवा तोडल्यास तिच्यात रेषा/धागे (fibers) दिसतात किंवा बीजाचे समभाग होतात.कापल्यास कोणतीही रेषा/धागा दिसत नाही; मांसल आणि समान दिसते, मोडल्यास समभाग होत नाहीत.
भक्ष्यता (जैन धर्माच्या दृष्टीने)प्रासुक (मर्यादित/योग्य) करून मर्यादेत भक्षण करण्यास योग्य (उदा. पिकलेली फळे, धान्य, भाज्या).अभक्ष्य (खाण्यास पूर्णपणे अयोग्य): एका घासात अनंत जीवांची हिंसा होत असल्यामुळे जैन धर्मात पूर्ण निषिद्ध.
विकलेन्द्रिय जीव (३ भेद): विकलेन्द्रिय (२ ते ४ इंद्रिय) जीवांचे केवळ पर्याप्त रूपच या मध्यम गणनेत धरले जाते (अपर्याप्त रूपांचा समावेश सूक्ष्म वर्गीकरणात होतो):
  • द्विंद्रिय (फक्त पर्याप्त) - १
  • त्रिंद्रिय (फक्त पर्याप्त) - १
  • चतुरिंद्रिय (फक्त पर्याप्त) - १
पंचेंद्रिय जीव (२ भेद): पंचेंद्रिय जीवांचे मन असणे आणि नसणे यानुसार २ भेद होतात (फक्त पर्याप्त):
  • असंज्ञी पंचेंद्रिय (मन नसलेले - फक्त पर्याप्त) - १
  • संज्ञी पंचेंद्रिय (मन असलेले - फक्त पर्याप्त) - १

एकूण = एकेंद्रिय जीव (१४ भेद) + विकलेन्द्रिय जीव (३ भेद)+ पंचेंद्रिय जीव (२ भेद) = १९ भेद

क) ५७ जीवसमास (विस्तृत आणि सूक्ष्म गणितीय वर्गीकरण)
गोम्मटसार जीवकांडात ५७ जीवसमासांचे अत्यंत सूक्ष्म गणित मांडले आहे:

  • सूक्ष्म एकेंद्रिय (१०): ५ कायिक (पृथ्वी, जल, अग्नि, वायु, वनस्पती) × २ (पर्याप्त/अपर्याप्त).
  • बादर एकेंद्रिय (१२): ५ कायिक + १ प्रत्येक वनस्पती × २ (पर्याप्त/अपर्याप्त)
  • विकलेन्द्रिय (६): द्विंद्रिय, त्रिंद्रिय, चतुरिंद्रिय × २
  • पंचेंद्रिय (२९ भेद): जलचर, थलचर, नभचर, देव, नारकी, मनुष्य यांचे संज्ञी-असंज्ञी व पर्याप्त-अपर्याप्त भेद.

षट्खंडागमात 'जीवसमास' या उपविभागात जीवांच्या आकाराची (क्षेत्र), संख्येची आणि काळाची गणिते मांडून जीवांच्या श्रेणींचे वर्ग स्पष्ट केले आहेत.

जीवसमास प्ररूपणेचे महत्त्व

  • अहिंसेचा पाया: कोणता जीव किती सूक्ष्म आहे, कुठे राहतो आणि त्याची इंद्रिये किती विकसित आहेत (उदा. निगोद किंवा एकेंद्रिय जीव) हे समजल्याशिवाय सूक्ष्म अहिंसा धर्माचे (जीवदया) पालन करणे अशक्य आहे.
  • जीवशास्त्राची सूक्ष्मता: आधुनिक विज्ञान वनस्पती किंवा सूक्ष्मजीवांना एकाच गटात मानते; परंतु जैन सिद्धांतातील 'जीवसमास' हा सूक्ष्म, बादर, पर्याप्त, अपर्याप्त अशा भेदांनी पेशीय व शारीरिक रचनेचे अत्यंत वैज्ञानिक विश्लेषण करतो.

कर्मसिद्धांताशी संबंध: प्रत्येक जीवसमासात जीवाला किती प्राण व किती संज्ञा असतात हे निश्चित असते - उदा. सूक्ष्म एकेंद्रिय जीवाला केवळ चार प्राण (स्पर्शेंद्रिय, कायबल, आयु, श्वासोच्छ्वास) असतात, तर संज्ञी पंचेंद्रिय जीवाला दहाही प्राण असतात. गुणस्थानांच्या उलट, जीवसमास हे जीवाच्या शारीरिक-इंद्रिय विकासाचे वर्गीकरण आहे, तर गुणस्थान हे आध्यात्मिक शुद्धीचे वर्गीकरण आहे - दोन्ही मिळून जीवाच्या द्रव्य व भाव अशा दोन्ही अंगांचे संपूर्ण चित्रण होते.

आगम ग्रंथ संदर्भ

गोम्मटसार जीवकांड, गाथा ६७-७२

षट्खंडागम - जीवस्थान

पुढे: पर्याप्ती
🏠मुख्य पान📿जिनवाणी⛰️तीर्थक्षेत्र📖आगम🧘तत्त्वज्ञान