जलाभिषेक-पाठ (जय जय भगवंत सदा)
जय जय भगवंत सदा, मंगल मूल महान ।
वीतराग सर्वज्ञ प्रभु, नमो जोरि जुगपान ॥अडिल्ल
श्रीजिन जग में ऐसो को बुधवंत जू ।
जो तुम गुण वरननि करि पावै अंत जू ॥इंद्रादिक सुर, चार ज्ञानधारी मुनी ।
कहि न सकै तुम गुणगण हे त्रिभुवनधनी ॥
गीता
अनुपम अमित तुम गुणनिवासिरिधि, ज्यों अलोकाकाश है ।
किमि धरैं हम उर कोष में सो अकथ-गुण-मणि-राश है ॥पै निज प्रयोजन सिद्धि की तुम नाम में ही शक्ति है ।
यह चित्त में सरधान यातैं नाम ही में भक्ति है ॥१॥ज्ञाणावरणी दर्शन-आवरणी भने ।
कर्म मोहनी अंतराय चारों हने ॥लोंकालोक विलोवयो केवलज्ञान में ।इंद्रादिक के मुकुट नये सुरथान में ॥
तब इन्द्र जान्यो अवधिंतैं, उठि सुरन-युत वंदत भयौ ।तुम पुन्य को प्रेस्र्यो हरी है मुदित धनपति सौं कह्यौ ॥
अब वेँगि जाय रचौ समवसृति सफल सुरपद को करै ।साक्षात् श्री अरहंत के दर्शन करौ कल्मष हरै ॥२॥
ऐसे वचन सुने सुरपति के धनपति ।
चल आयौ तत्काल मोद धारै अती ॥वीतराग छवि देखि शब्द जय जय चयौ ।
दे प्रदक्षिणा बार-बार वंदत भयौ ॥अति भक्ति-भीनो नम-चित हैं समवशरण रच्यौ सही ।
ताकी अनूपम शुभ गती को, कहन समर्थ कोउ नहीं ॥प्राकार तोरण सभामंडप कनक मणिमय छाजहीं ।
नग-जड़ित गंधकुटी मनोहर मध्यभाग विराजहीं ॥३॥सिंहासन तामध्य बन्यौ अद्भुत दिपै ।
तापर वारिज रच्यौ प्रभा दिनकर छिपै ॥तीन छत्र शिर शोभित चौंसठ चमर जी ।
महा भक्तिजुत ढोलतं हैं तहां अमर जी ॥प्रभु तरन-तारन कमल ऊपर, अन्तरीक्ष विराजिया ।
यह वीतराग दशा प्रत्यक्ष विलोकि भविजन सुख लिया ॥मुनि आदि द्वादश सभा के भवि जीव मस्तक नायकैं ।
बहुभांति बारंबार पूजैं, नमैँ गुण-गण गायकैं ॥४॥परमौदारिक दिव्य देह पावन सही ।
क्षुधा तृषा चिंता भय गद दूषण नहीं ॥जन्म जरा मृति अरति शोक विस्मय नसे ।
राग रोष निद्रा मद मोह सबै खसे ॥श्रम बिना श्रमजलरहित पावन अमल ज्योति-स्वरूप जी ।
शरणागतनिकी अशुचिता हर, करत विमल अनूप जी ॥ऐसे प्रभु की शान्तमुद्रा को न्हवन जलतैं करैं ।
'जस' भक्तिवश मन उक्ति तैं हम भानु ढिंग दीपक धरैं ॥५॥तुम तो सहज पवित्र यही निश्चय भयौ ।
तुम पवित्रता हेत नहीं मज्जन ठरयो ॥मैं मलीन रागादिक मलतैं रह्यो ।
महा मलीन तन में वसुविधि-वश दुख सह्यो ॥बीत्यो अनंतो काल यह मेरी अशुचिता ना गई ।
तिस अशुचिता-हर एक तुम ही, भरहु वांछा चित ठई ॥अब अष्टकर्म विनाश सब मल रोष - रागादिक हरैं ।
तनरुप कायगेह तें उद्धार शिव वासा करैं ॥६॥मैं जानत तुम अष्टकर्म हरि शिव गये ।
आवागमन विमुक्त राग-वर्जित भये ॥
पर तथापि मेरो मनोरथ पूरा सही ।
नय-प्रमान तें जानि महा साता लही ॥
पापाचरण तजि न्हवन करता चित में ऐसे धरूं ।
साक्षात् श्री अरहंत का मानों न्हवन परसन करूं ॥
ऐसे विमल परिणाम होते अशुभ नसि शुभबंध तैं ।
विधि अशुभ नसि शुभबंध तें है शर्म सब विधि नास तैं ॥७॥
पावन मेरे नयन, भये तुम दरश तें ।
पावन पाणि भये तुम चरणनि परस तें ॥
पावन मन है गयो तिहारे ध्यान तें ।
पावन रसना मानी, तुम गुण गान तें ॥
पावन भई पर्याय मेरी, भयौ मैं पूरण-धनी ।
मैं शक्तिपूर्वक भक्ति कीनी, पूर्णभक्ति नहीं बनी ॥
धनि धन्य ते बडभागि भवि तिन नींव शिव-घर की धरी ।
वर क्षीरसागर आदि जल मणिकुंभ भर भवती करी ॥८॥
विघन-सघन-वन-दाहन-दहन-प्रचंड हो ।
मोह-महा-तम-दलन प्रबल मारतण्ड हो ॥
ब्रह्मा विष्णु महेश, आदि संज्ञा धरो ।
जग-विजयी जमराज नाश ताको करो ॥
आनन्द कारण दुख-निवारण, परम मंगल-मय सही ।
मोसों पतित नहिं और तुमसो, पतित-तार सुन्यौ नहीं ॥
चिंतामणी पारस कल्पतरु, एक भव सुखकार ही
तुम भक्ति नवका जे चढे, ते भये भवोदधि पार ही ॥९॥
दोहा
तुम भवदधितैं तरि गये, भये निकल अविकार ।
तास्तमय इस भक्ति को, हमें उतारे पार ॥१०॥