तत्त्वार्थसूत्र
तत्त्वार्थसूत्र हे जैन दर्शनातील अत्यंत महत्त्वपूर्ण व सर्वमान्य ग्रंथ असून आचार्य उमास्वामी यांनी संस्कृत भाषेत सूत्रशैलीत रचले आहे. या ग्रंथात जीव, अजीव, आस्रव, बंध, संवर, निर्जरा आणि मोक्ष या सात तत्त्वांचे शास्त्रशुद्ध विवेचन केले आहे. दहा अधिकारांमध्ये विभागलेल्या या ग्रंथात पहिले चार अधिकार जीवाधिकार, पाचवा अजीवाधिकार, सहावा-सातवा आस्रवाधिकार, आठवा बंधाधिकार, नववा संवर-निर्जराधिकार आणि दहावा मोक्षाधिकार असे विषय क्रमाने मांडले आहेत. मोक्षमार्गाचे सम्यग्दर्शन, सम्यग्ज्ञान व सम्यक्चारित्र या रत्नत्रयाबाबत स्पष्टीकरण करणारा हा ग्रंथ दिगंबर परंपरेत अत्यंत आदरणीय मानला जातो.
मंगलाचरण
मोक्षमार्गस्य नेतारं भेतारं कर्मभूभृताम्।
ज्ञातारं विश्वतत्त्वानां वन्दे तद्गुणलब्धये॥
अर्थ: जे मोक्षमार्गाचे नेते आहेत, कर्मांच्या पर्वतांचा नाश करणारे आहेत आणि विश्वातील सर्व तत्त्वांना जाणणारे आहेत, अशा तीर्थंकरांना मी त्यांच्या गुणांची प्राप्ती व्हावी म्हणून वंदन करतो.
मोक्षमार्गस्य नेतारं भेतारं कर्मभूभृताम्।
ज्ञातारं विश्वतत्त्वानां वन्दे तद्गुणलब्धये॥
अर्थ: जे मोक्षमार्गाचे नेते आहेत, कर्मांच्या पर्वतांचा नाश करणारे आहेत आणि विश्वातील सर्व तत्त्वांना जाणणारे आहेत, अशा तीर्थंकरांना मी त्यांच्या गुणांची प्राप्ती व्हावी म्हणून वंदन करतो.
तत्त्वार्थ सूत्रातील १० अध्याय
- अध्याय १: सम्यक दर्शन, ज्ञान आणि चरित्राचे प्रकार (मती, श्रुत, अवधी, मनःपर्याय, केवलज्ञान).
- अध्याय २: जीवाची लक्षणे, चेतना आणि ५ भाव
- अध्याय ३: अधोलोक (नरक) आणि मध्यलोक (द्वीप, समुद्र, मनुष्य व तिर्यंच लोक)
- अध्याय ४: देवलोक (स्वर्ग, ४ प्रकारचे देव)
- अध्याय ५: अजीव द्रव्य (पुद्गल, धर्म, अधर्म, आकाश, काल).
- अध्याय ६: आस्रव (कर्मांचे आत्म्याकडे येणे) आणि त्याचे कारण
- अध्याय ७: ५ व्रते (अहिंसा, सत्य, अस्तेय, ब्रह्मचर्य, अपरिग्रह) आणि त्यांचे अतिचार
- अध्याय ८: बंध (कर्मांचे आत्म्याशी बांधले जाणे आणि कर्मांचे प्रकार)
- अध्याय ९: संवर (कर्म येणे थांबवणे) आणि निर्जरा (पूर्वीच्या कर्मांचा नाश करणे/तप)
- अध्याय १०: केवलज्ञान प्राप्ती आणि मोक्ष (अष्टकर्मांचा नाश होऊन सिद्धशिला गाठणे)
अध्यायनिहाय सविस्तर सारांश (एकूण ३५७ सूत्रे)
- अध्याय १ — मोक्षमार्ग व ज्ञान (३३ सूत्रे): पहिलेच सूत्र 'सम्यग्दर्शनज्ञानचारित्राणि मोक्षमार्गः'; 'तत्त्वार्थश्रद्धानं सम्यग्दर्शनम्'; सात तत्त्वे; नाम-स्थापना-द्रव्य-भाव निक्षेप; प्रमाण व नय; निर्देश, स्वामित्व आदी व सत्, संख्या आदी अनुयोगद्वारे; मती, श्रुत, अवधी, मनःपर्यय व केवल ही पाच ज्ञाने (पहिली दोन परोक्ष, बाकी प्रत्यक्ष); मतिज्ञानाचे अवग्रह-ईहा-अवाय-धारणा; सात नय.
- अध्याय २ — जीवतत्त्व (५३ सूत्रे): औपशमिक, क्षायिक, क्षायोपशमिक, औदयिक व पारिणामिक हे जीवाचे पाच भाव व त्यांचे ५३ भेद; 'उपयोगो लक्षणम्'; संसारी व मुक्त जीव; त्रस-स्थावर; पाच इंद्रिये; विग्रहगती; जन्माचे प्रकार व योनी; औदारिक आदी पाच शरीरे; वेद (लिंग); अकाल मृत्यू कोणाला होत नाही.
- अध्याय ३ — अधोलोक व मध्यलोक (३९ सूत्रे): सात नरकभूमी, नारकींचे दुःख व आयू; जंबूद्वीप, लवणसमुद्र आदी असंख्य द्वीप-समुद्र; भरतादी सात क्षेत्रे, सहा कुलपर्वत, नद्या; अढाई द्वीपात मनुष्य; आर्य-म्लेच्छ; कर्मभूमी-भोगभूमी; मनुष्य व तिर्यंचांची आयू.
- अध्याय ४ — देवलोक (४२ सूत्रे): भवनवासी, व्यंतर, ज्योतिष्क व वैमानिक हे देवांचे चार निकाय; त्यांचे भेद, इंद्रादी पदे, लेश्या; सोळा स्वर्ग, नवग्रैवेयक, अनुदिश व अनुत्तर विमाने; देवांची आयू.
- अध्याय ५ — अजीवतत्त्व (४२ सूत्रे): धर्म, अधर्म, आकाश, पुद्गल व काल; प्रदेशसंख्या; धर्म-अधर्म-आकाशाचे उपकार; पुद्गलाचे स्पर्श-रस-गंध-वर्ण, शब्द, बंध आदी; 'सद् द्रव्यलक्षणम्', 'उत्पादव्ययध्रौव्ययुक्तं सत्', 'गुणपर्ययवद् द्रव्यम्'; परमाणूंच्या बंधाचे नियम; काल द्रव्य.
- अध्याय ६ — आस्रव (२७ सूत्रे): 'कायवाङ्मनःकर्म योगः' व 'स आस्रवः'; शुभ योगाने पुण्य, अशुभाने पाप; सांपरायिक व ईर्यापथ आस्रव; ज्ञानावरणादी आठही कर्मांच्या आस्रवाची स्वतंत्र कारणे; तीर्थंकर प्रकृतीच्या बंधाच्या सोळा कारण भावना.
- अध्याय ७ — व्रत (३९ सूत्रे): हिंसा, असत्य, चोरी, अब्रह्म व परिग्रहापासून विरती म्हणजे व्रत; प्रत्येक व्रताच्या पाच भावना; मैत्री, प्रमोद, कारुण्य व माध्यस्थ्य भावना; 'प्रमत्तयोगात् प्राणव्यपरोपणं हिंसा'; अणुव्रत व महाव्रत; तीन गुणव्रते व चार शिक्षाव्रते; सल्लेखना; प्रत्येक व्रताचे पाच अतिचार; दानाचे स्वरूप.
- अध्याय ८ — बंध (२६ सूत्रे): मिथ्यादर्शन, अविरती, प्रमाद, कषाय व योग ही बंधाची कारणे; प्रकृती, स्थिती, अनुभाग व प्रदेश हे बंधाचे चार प्रकार; आठ मूळ कर्मे व त्यांच्या उत्तर प्रकृती; प्रत्येक कर्माची उत्कृष्ट व जघन्य स्थिती; पुण्य व पाप प्रकृती.
- अध्याय ९ — संवर व निर्जरा (४७ सूत्रे): 'आस्रवनिरोधः संवरः'; तीन गुप्ती, पाच समिती, उत्तम क्षमादी दहा धर्म, बारा अनुप्रेक्षा, बावीस परीषह व पाच प्रकारचे चारित्र; बारा तप (सहा बाह्य, सहा आभ्यंतर); प्रायश्चित्त, विनय, वैयावृत्त्य; आर्त, रौद्र, धर्म्य व शुक्ल ध्यान; पुलाक आदी पाच प्रकारचे निर्ग्रंथ.
- अध्याय १० — मोक्ष (९ सूत्रे): मोहक्षयानंतर ज्ञानावरण-दर्शनावरण-अंतरायाचा क्षय होऊन केवलज्ञान; 'कृत्स्नकर्मविप्रमोक्षो मोक्षः'; मुक्त जीवाची ऊर्ध्वगती व त्याची चार कारणे (कुंभाराचे चाक, तुंबडी, एरंडबीज, अग्निशिखा ही उदाहरणे); धर्मास्तिकायाअभावी लोकाग्रावर अवस्थान; क्षेत्र, काल आदी बारा दृष्टींनी सिद्धांचा विचार.