शिवाचार्य

आचार्य शिवार्य (शिवकोटी) हे 'भगवती आराधना' (मूलाराधना) या सुमारे २,१६६ गाथांच्या प्राकृत ग्रंथाचे कर्ते आहेत. ग्रंथाच्या प्रशस्तीत ते आपले गुरू म्हणून आर्य जिननंदी, सर्वगुप्त व मित्रनंदी यांचा उल्लेख करतात आणि स्वतःला 'पाणितलभोजी' (हाताच्या ओंजळीत आहार घेणारे) म्हणवतात. भाषा व विषयांवरून ते अतिप्राचीन (इ.स. सुरुवातीच्या शतकांतील) मानले जातात; एका परंपरेनुसार ते आचार्य समंतभद्रांचे शिष्य राजा शिवकोटी होते.

दर्शन, ज्ञान, चारित्र व तप या चार आराधना आणि सल्लेखनेचा संपूर्ण विधी त्यांनी अत्यंत सविस्तरपणे मांडला; आचार्य अपराजितांची 'विजयोदया' टीका यावर प्रसिद्ध आहे.

प्रमुख ग्रंथ: भगवती आराधना.