श्रुतमुनी

आचार्य श्रुतमुनी हे करणानुयोगातील दिगंबर आचार्य होते; ते साधारणपणे इ.स. चौदाव्या शतकात होऊन गेले असे मानले जाते. गोम्मटसारातील कर्मसिद्धांताचे विशिष्ट विषय — आस्रव, भाव इत्यादी — गुणस्थाने व मार्गणांनुसार 'त्रिभंगी' (अस्तित्व, व्युच्छित्ती व अभाव) पद्धतीने नेमकेपणाने मांडणे हे त्यांच्या रचनांचे वैशिष्ट्य आहे.

प्रमुख ग्रंथ: आस्रव-त्रिभंगी; भाव-त्रिभंगी (भावसंग्रह) व परमागमसार हे ग्रंथही त्यांच्या नावे आढळतात.