गुप्ती धर्म
गुप्ती हे कर्म संवराचे (नवीन कर्म रोखण्याचे) सर्वात पहिले आणि अत्यंत महत्त्वाचे साधन मानले जाते.
'गुप्ती' या शब्दाचा मूळ अर्थ गोपनीय ठेवणे, गुप्त करणे किंवा पूर्णपणे रोखणे/नियंत्रणात आणणे असा होतो. आत्म्याला संसार आणि पापाच्या कारणांपासून वाचवण्यासाठी मन, वचन आणि कायेच्या (शरीराच्या) चंचल प्रवृत्तींना पूर्णपणे आवरण घालणे म्हणजेच गुप्ती होय.
सम्यग्मनोवाक्कायगुप्तिः॥" -- तत्त्वार्थ सूत्र (९/३)
अर्थ: मन, वचन आणि काया (शरीर) यांच्या प्रवृत्तींवर सम्यक (योग्य व अहिंसक) प्रकारे पूर्ण नियंत्रण मिळवणे म्हणजेच गुप्ती होय.
संसारकारणभ्यो मनोवाक्कायानां निग्रहः गुप्तिः। -- सर्वार्थसिद्धि
अर्थ: संसाराच्या कारणांपासून मन, वचन आणि शरीराला पूर्णपणे रोखणे म्हणजे गुप्ती.
असुहादो विणिउत्ती सुहे पउत्ती य कारणं जोगे।
मणवयकायगुत्तीओ वयणं चेदि समिदी ओ॥ -- द्रव्यसंग्रह (गाथा ३५)
गुप्तीचे ३ मुख्य प्रकार
जैन तत्त्वज्ञानात समिती आणि गुप्ती या दोन्ही संवराच्या क्रिया असल्या तरी त्यांच्यात सूक्ष्म फरक आहे:
'गुप्ती' या शब्दाचा मूळ अर्थ गोपनीय ठेवणे, गुप्त करणे किंवा पूर्णपणे रोखणे/नियंत्रणात आणणे असा होतो. आत्म्याला संसार आणि पापाच्या कारणांपासून वाचवण्यासाठी मन, वचन आणि कायेच्या (शरीराच्या) चंचल प्रवृत्तींना पूर्णपणे आवरण घालणे म्हणजेच गुप्ती होय.
सम्यग्मनोवाक्कायगुप्तिः॥" -- तत्त्वार्थ सूत्र (९/३)
अर्थ: मन, वचन आणि काया (शरीर) यांच्या प्रवृत्तींवर सम्यक (योग्य व अहिंसक) प्रकारे पूर्ण नियंत्रण मिळवणे म्हणजेच गुप्ती होय.
संसारकारणभ्यो मनोवाक्कायानां निग्रहः गुप्तिः। -- सर्वार्थसिद्धि
अर्थ: संसाराच्या कारणांपासून मन, वचन आणि शरीराला पूर्णपणे रोखणे म्हणजे गुप्ती.
असुहादो विणिउत्ती सुहे पउत्ती य कारणं जोगे।
मणवयकायगुत्तीओ वयणं चेदि समिदी ओ॥ -- द्रव्यसंग्रह (गाथा ३५)
अर्थ: अयोग्य आणि पापपूर्ण विचारांपासून मन, वचन आणि शरीराची हालचाल रोखून त्यांना आत्मज्ञानात स्थिर करणे म्हणजे गुप्ती.
- मनोगुप्ती: मनात येणारे अशुभ, हिंसक, विषयांचे आणि चंचल विचार पूर्णपणे थांबवून मनाला आत्मचिंतन किंवा निज-स्वरूपात स्थिर करणे.
- वचनगुप्ती: निरर्थक, असत्य, कटू किंवा हिंसक बोलणे बंद करणे आणि मौन धारण करून वागण्या-बोलण्यावर पूर्ण नियंत्रण ठेवणे.
- कायगुप्ती: शरीराची नको असलेली, अनावश्यक किंवा हिंसक हालचाल रोखणे आणि ध्यान किंवा पद्मासन/खड्गासन यांसारख्या पवित्र मुद्रेत शरीराला स्थिर ठेवणे.
जैन तत्त्वज्ञानात समिती आणि गुप्ती या दोन्ही संवराच्या क्रिया असल्या तरी त्यांच्यात सूक्ष्म फरक आहे:
- समिती (प्रवृत्ती रूप): जेव्हा साधू किंवा श्रावक धर्माचरणासाठी किंवा आवश्यक दैनंदिन क्रियांसाठी चालतात, बोलतात किंवा आहार घेतात, तेव्हा त्यांनी अत्यंत काळजीपूर्वक आणि सावधगिरीने प्रवृत्त होणे म्हणजेच समिती होय (उदा. पाहून चालणे - ईर्या समिती).
- गुप्ती (निवृत्ती रूप): जेव्हा मन, वचन आणि शरीराची प्रवृत्ती पूर्णपणे थांबवून त्यांना अचल/शांत केले जाते, तेव्हा त्याला गुप्ती म्हणतात.
- सोप्या शब्दात: समिती म्हणजे योग्य मार्गाने काळजीपूर्वक क्रिया करणे आणि गुप्ती म्हणजे क्रिया पूर्णपणे रोखून आत्म्यात लीन होणे.
- कर्म संवर: आत्म्याकडे येणाऱ्या कर्मांचा सर्वात मोठा रस्ता मन-वचन-कायेची चंचलता (योग) हाच असतो. गुप्ती धारण केल्याने योगाची चंचलता थांबते आणि कर्मांचा आस्रव पूर्णपणे रोखला जातो.
- ध्यान सिद्धी: मनोगुप्तीशिवाय आत्मध्यान शक्य नाही. मनाचे विचार थांबल्याशिवाय केवलज्ञानाची प्राप्ती होऊ शकत नाही.
- मानसिक शांतता: व्यवहारातही मनावर, जिभेवर आणि शरीरावर संयम ठेवल्याने सर्व प्रकारच्या चिंतातून आणि वादांमधून मुक्ती मिळते.
आगम ग्रंथ संदर्भ
सम्यग्मनोवाक्कायगुप्तिः॥" -- तत्त्वार्थ सूत्र (९/३)
तत्त्वार्थसूत्रसंसारकारणभ्यो मनोवाक्कायानां निग्रहः गुप्तिः। -- सर्वार्थसिद्धि
सर्वार्थसिद्धिअसुहादो विणिउत्ती सुहे पउत्ती य कारणं जोगे। मणवयकायगुत्तीओ वयणं चेदि समिदी ओ॥ -- द्रव्यसंग्रह (गाथा ३५)
द्रव्यसंग्रह