कर्म प्रकृती

    कम्माणि आउदाणि य जह सामत्थं कुणंति अत्ताणं।
    तह सिस्सेहिं णादव्वं पयडीओ ताओ भणिआओ ||33|| - द्रव्यसंग्रह
अर्थ: आत्म्यासोबत बांधल्या जाणाऱ्या कर्म-पुद्गलांच्या (कर्म कणांच्या) मूळ स्वभावाला किंवा गुणधर्माला 'कर्म प्रकृती' म्हणतात. 

कर्मांच्या एकूण ८ मूळ प्रकृती (मूल प्रकृती) आणि त्यांच्या १४८ उत्तर प्रकृती (उप-प्रकार) आहेत. 
कर्माच्या विविध प्रकृती जेव्हा उदयाला येतात, तेव्हा त्यांचे आत्म्याच्या मूळ गुणांवर व जीवाच्या विचारांवर, शरीरावर आणि बाह्य जीवनावर अत्यंत सूक्ष्म व तीव्र परिणाम होतात.

अ) कर्माच्या ८ मुख्य (मूल) प्रकृती
कर्म सिद्धांतानुसार कर्माच्या मुख्य ८ प्रकृती आहेत. 
ज्ञानदर्शनावरणवेदनीयमोहनीयायुर्नामगोत्रान्तरायाः ॥४॥ तत्त्वार्थ सूत्र (अध्याय ८, सूत्र ४)
अर्थ: कर्माच्या ८ मूल प्रकृती खालीलप्रमाणे आहेत:
1. ज्ञानावरणीय 2. दर्शनावरणीय 3. वेदनीय 4. मोहनीय 5. आयु 6. नाम 7. गोत्र 8. अंतराय.

    णाणादो अंतरायं घादी कम्माणि होंति चत्तारि।
    वेयणि-आउ-णामं गोत्तं अघादि-कम्माणि ॥२५८॥ गोम्मटसार जीवकांड

 अर्थ: ज्ञानावरणीय, दर्शनावरणीय, मोहनीय आणि अंतराय ही ४ घाती कर्मे आहेत. तर वेदनीय, आयुष्य, नाम आणि गोत्र ही ४ अघाती कर्मे आहेत.

या ८ प्रकृतींचे मुख्य दोन भाग केले जातात:
  • घाती कर्म (४ प्रकृती): जी कर्माची प्रकृती आत्म्याच्या मूळ गुणांना (ज्ञान, दर्शन, सुख, वीर्य) दूषित करते / नष्ट करते.
  • अघाती कर्म (४ प्रकृती): जी आत्म्याच्या मूळ गुणांना नष्ट करत नाही, तर केवळ शरीर रचना, आयुष्य आणि संसारातील बाह्य परिस्थिती निर्माण करते.
ब) घाती कर्मांच्या ४ प्रकृती: जी कर्माची प्रकृती आत्म्याच्या मूळ गुणांना (ज्ञान, दर्शन, सुख, वीर्य) दूषित करते / नष्ट करते.
१. ज्ञानावरणीय कर्म
  • अर्थ: आत्म्याच्या 'अनंत ज्ञान' या मूळ गुणावर पडदा टाकणारे कर्म.
  • रूपक: जसे सूर्याच्या प्रकाशाला ढग झाकून टाकतात, तसे हे कर्म आत्म्याच्या ज्ञानाला झाकते.
  • उत्तर प्रकृती (५ प्रकार): मतिज्ञानावरण, श्रुतज्ञानावरण, अवधिज्ञानावरण, मनःपर्यायज्ञानावरण आणि केवलज्ञानावरण.
२. दर्शनावरणीय कर्म
  • अर्थ: आत्म्याच्या 'अनंत दर्शन' (सामान्य अवलोकन/बोध) या गुणाला रोकणारे कर्म.
  • रूपक: जसे राजाला भेटण्यापूर्वी द्वारपाल (Watchman) लोकांना बाहेरच अडवतो, तसे हे कर्म आत्म्याला वस्तूचे सामान्य स्वरूप पाहण्यापासून रोखते.
  • उत्तर प्रकृती (९ प्रकार): ४ चक्षू/अचक्षू/अवधी/केवल दर्शनावरण + ५ प्रकारच्या निद्रा (झोप).
३. मोहनीय कर्म (सर्व कर्मांचा राजा)
  • अर्थ: आत्म्याला भ्रमात टाकणारे, विवेकी श्रद्धा आणि सच्चा आचरणापासून दूर नेणारे कर्म. हे सर्वात खतरनाक कर्म मानले जाते.
  • रूपक: जसे दारू (मदिरा) प्यालेला माणूस स्वतःचे भान गमावतो आणि काहीही वेडसर वर्तन करतो, तसेच मोहनीय कर्माच्या उदयाने आत्मा संसारात मोहित होतो.
  • उत्तर प्रकृती (२८ प्रकार):
        दर्शन मोहनीय (३): मिथ्यात्व, सम्यङ्मिथ्यात्व, सम्यक्त्व (श्रद्धा बिघडवणारे).
        चारित्र मोहनीय (२५): १६ कषाय (क्रोध, मान, माया, लोभ ४x४) + ९ नोकषाय (हास्य, रती, अरती, शोक, भय, जुगुप्सा, ३ स्त्री-पुं-नपुंसक वेद).
४. अंतराय कर्म
  • अर्थ: जीवाला दान, लाभ, भोग, उपभोग आणि शक्ती (वीर्य) प्रकट करण्यात अडथळा/विघ्न आणणारे कर्म.
  • रूपक: जसे राजाने बक्षीस मंजूर केले तरी भंडारी (खजिनदार) ते देण्यास टाळाटाळ करतो/अडथळा आणतो.
  • उत्तर प्रकृती (५ प्रकार): दानांतराय, लाभांतराय, भोगांतराय, उपभोगांतराय आणि वीर्यांतराय.
क. अघाती कर्मांच्या ४ प्रकृती: जी आत्म्याच्या मूळ गुणांना नष्ट करत नाही, तर केवळ शरीर रचना, आयुष्य आणि संसारातील बाह्य परिस्थिती निर्माण करते.
५. वेदनीय कर्म 
  • अर्थ: जीवाला संसारात सुख किंवा दुःखाचा अनुभव करून देणारे कर्म.
  • रूपक: मधाने माखलेली तलवार चाटणे (सतात-वेदनीय = मधाचे गोडपण, असाता-वेदनीय = जिभेला पडणारा काप).
  • उत्तर प्रकृती (२ प्रकार): साता वेदनीय (सुख देणारे) आणि असाता वेदनीय (दुःख देणारे).
६. आयु / आयुष्य कर्म
  • अर्थ: जीवाला एका ठराविक गतीत (देव, मनुष्य, नारकी, तिर्यंच) बांधून/कौंडून ठेवणारे कर्म.
  • रूपक: जसे कैद्याच्या पायात बेडी ठोकून त्याला विशिष्ट काळासाठी तुरुंगात ठेवले जाते.
  • उत्तर प्रकृती (४ प्रकार): देव आयू, मनुष्य आयू, तिर्यंच आयू आणि नरक आयू.
७. नाम कर्म
  • अर्थ: जीवाला शरीर, आकार, वर्ण (रंग), गंध, रूप आणि गती प्रदान करणारे कर्म.
  • रूपक: जसे एखादा चित्रकार चित्राला विविध रंग आणि आकार देतो.
  • उत्तर प्रकृती (९३ प्रकार): यात शरीर, अवयव, बांधा, स्पर्श, रस, गंध, वर्ण इत्यादींचा समावेश होतो.
८. गोत्र कर्म
  • अर्थ: जीवाला उच्च किंवा नीच कुळात/कुटुंबात जन्म देणारे कर्म.
  • रूपक: जसे कुंभार लहान-मोठी किंवा उच्च-नीच दर्जाची मडकी (मातीची भांडी) बनवतो.
  • उत्तर प्रकृती (२ प्रकार): उच्च गोत्र आणि नीच गोत्र.
कर्म विपाक
'विपाक' म्हणजे कर्माचे फलदान किंवा फळ देण्याची अवस्था (उदय) होय. जेव्हा बद्ध झालेले कर्म आपल्या परिपाक काळात येऊन जीवावर सुख-दुःखाचा किंवा गुण-आच्छादनाचा प्रभाव पाडतात, त्याला 'कर्म विपाक' म्हणतात.
कर्माचे फळ (विपाक) कोठे आणि कशाच्या आश्रयाने प्रगट होते, या आधारावर कर्मांचे चार मुख्य भाग पाडले जातात:   
  • जीव विपाकी
  • पुद्गल विपाकी 
  • क्षेत्र विपाकी 
  • भवविपाकी

आगम ग्रंथ संदर्भ

कम्माणि आउदाणि य जह सामत्थं कुणंति अत्ताणं। तह सिस्सेहिं णादव्वं पयडीओ ताओ भणिआओ ॥

द्रव्यसंग्रह

ज्ञानदर्शनावरणवेदनीयमोहनीयायुर्नामगोत्रान्तरायाः ॥४॥

तत्त्वार्थसूत्र

णाणादो अंतरायं घादी कम्माणि होंति चत्तारि। वेयणि-आउ-णामं गोत्तं अघादि-कम्माणि ॥२५८॥

गोम्मटसार जीवकांड

संबंधित विषय

घाती कर्म

घाती कर्म ही अशी कर्मे असतात जी आत्म्याच्या मूळ आणि नैसर्गिक गुणांचा थेट घात' (नाश/घातक संहार) करतात. ही कर्मे आत्म्याला संसारात अडकवून ठेवतात आणि मुक्ती (मोक्ष) मिळवू देत नाहीत. कर्मांच्या तीव्रतेनुसार त्यांचे दोन प्रकार पडतात: सर्वघाती कर्म व देशघाती कर्म.

अघाती कर्म

अघाती कर्म, ही अशी कर्मे असतात जी आत्म्याच्या मूळ आणि स्वाभाविक गुणांचा (ज्ञान, दर्शन, सुख, वीर्य) थेट घात किंवा नाश करत नाहीत, तर केवळ जीवाला शरीर, आयु, सामाजिक स्थान आणि संसारातील बाह्य अनुकूल-प्रतिकूल परिस्थिती निर्माण करून देतात.

कर्म विपाक

जेव्हा बद्ध झालेले कर्म आपल्या परिपाक काळात येऊन जीवावर सुख-दुःखाचा किंवा गुण-आच्छादनाचा प्रभाव पाडतात, त्याला 'कर्म विपाक' म्हणतात.

पुण्य आणि पाप कर्म प्रकृती

पुण्य आणि पाप हे कर्मांचे वर्गीकरण जीवाच्या सुख-दुःखाचा अनुभव आणि कषाय (राग-द्वेष) यांच्या तीव्रतेच्या आधारावर केले जाते. कर्मांचे मुख्य ८ प्रकार असले, तरी त्यांच्या उत्तर प्रकृतींमध्ये कोणती कर्मे पुण्याची आणि कोणती पापाची आहेत, याचे अतिशय सुंदर आणि शास्त्रीय वर्गीकरण केले गेले आहे.

प्रशस्त आणि अप्रशस्त कर्म प्रकृती

जीवाला सुख-दुःख देण्याच्या किंवा त्याच्या आध्यात्मिक विकासावर कसा प्रभाव पाडतात, या आधारावर कर्मांचे हे दोन भाग पाडले जातात: प्रशस्त कर्म प्रकृती व अप्रशस्त कर्म प्रकृती

पुढे: घाती कर्म →
📝 नवीनतम प्रश्नमंजुषा: दीपावली विशेष प्रश्नमंजुषा – भगवान महावीर निर्वाणसोडवा →
🏠मुख्य पान📿जिनवाणी⛰️तीर्थक्षेत्र📖आगम🧘तत्त्वज्ञान